Filmreview – Age of Adaline

Deze film wilde ik echt heel graag zien. Naast dat ik Blake Lively helemaal geweldig vind door mijn Gossip Girl-verslaving, was ik ook erg nieuwsgierig naar de acteerprestaties van Michiel Huisman. Oké, oké, en het verhaal natuurlijk (hihi)! Het zou toch bizar zijn als je nooit veroudert… Hoe ik de film vond? Dat lees je hier!

Het verhaal
Age of Adaline gaat over, hoe kan het ook anders, Adaline (gespeeld door Blake Lively). Door een auto-ongeluk in de jaren ’30 is bij haar het natuurlijk verouderingsproces gestopt. Ze krijgt dus geen rimpels, grijze haren of ouderdomskwaaltjes. Lijkt je dat heerlijk? Think again! Haar leven is hierdoor verre van gemakkelijk. Haar dochter groeit op, maar Adaline verandert niet. Familie, vrienden en kennissen willen weten wat haar geheim is. Als zelfs overheidsinstanties experimenten op haar willen uitvoeren, is voor Adaline de maat vol. Het is niet langer veilig voor haar en haar dochter. Dus besluit ze vanaf dat moment om eens in de zoveel jaar haar identiteit volledig te veranderen. Een nieuw kapsel, andere kleding, een nieuwe naam en ook telkens een andere verblijfplaats. Omdat haar dochter geen actieve rol meer in haar leven kan spelen, gaat Adaline vrijwel alleen door het leven. Ze kan verliefd worden, maar samen oud worden zit er niet in. Op het moment dat de liefde echt een rol gaat spelen, vlucht Adaline weer en laat de liefdes in haar leven achter zich. Zich altijd afvragend waar ze is gebleven of wat er met haar is gebeurd. Jaren gaan voorbij waarin ze niemand over haar geheim vertelt. Haar dochter is inmiddels op leeftijd en ze houden contact door soms te bellen of te gaan lunchen. In het openbaar speelt Adalines dochter de oma en Adaline de kleindochter. Ze doen er alles aan om het geheim te bewaren, maar als Adaline na al die jaren eenzaamheid verliefd wordt op Ellis (Michiel Huisman), is het misschien tijd om eerlijk te zijn. Ellis vader is namelijk een oud bekende van Adaline en als ze een weekend bij Ellis ouders doorbrengt, staat ze voor de keuze: eerlijk zijn of (weer) vluchten voor de liefde van haar leven?

Review
De bioscoopzaal was redelijk goed gevuld. Zowel mannen als vrouwen kwamen op deze film af. We installeerden ons in de comfortabele stoelen en waren klaar voor de film. De film begint op een aparte manier. Je ziet namelijk het leven dat Adaline nu leidt. Tijdens haar werk speelt ze oude stukjes film uit het verleden af. Het herinnert haar aan het verleden wat ze heeft meegemaakt. Van de jaren ’30 naar nu is een behoorlijk verschil en het is knap om te zien hoe zij zich telkens weer heeft aangepast aan de tijd. Haar dochter waar ze soms contact mee heeft, is al een oudere dame. Als Adaline haar dochter belt, moet ik toch even schakelen. Het is vreemd om een jong iemand als moeder van een ouder iemand te zien. Voor mijn gevoel klopte het gewoon niet, maar er is wel degelijk sprake van een liefdevolle moeder-dochter-band hoe raar het ook is. Voor hen is dit natuurlijk heel normaal. Gedurende de film zie je gedeeltes uit het vroegere leven van Adaline. De huidige tijd en het verleden lopen dus door elkaar heen. Dit is best leuk, omdat je Adaline beter gaat leren begrijpen. Het is namelijk niet voor niets dat zij haar geheim voor zich houdt. De outfits en de kapsels zijn per tijdvlak aangepast en dat maakt het juist erg leuk. Volgens mij kan Blake Lively alles wel hebben. Geef haar een vuilniszak en ze ziet er nog goed uit, haha. Ze acteert in deze rol ook erg goed en komt over als een jonge vrouw die ontzettend veel levenservaring heeft. Te wijs voor haar leeftijd, maar het zorgt voor leuke conversaties met onder andere Ellis. Michiel Huisman is verrassend goed in de film. Ik had verwacht dat ik misschien iets van een accent zou horen, maar ik heb het niet kunnen ontdekken. Hij en Adaline zijn echt heel leuk samen! Zodra ze uiteindelijk verliefd worden, gaat het bij Adaline knagen. Natuurlijk wil iedereen dat ze eerlijk is, maar zo simpel is de film nou ook weer niet. Als Adaline uiteindelijk de vader van Ellis ontmoet, vind ik het pas echt spannend worden. De vader van Ellis is namelijk een oude liefde van Adaline. Als hij Adaline ziet is hij dan ook helemaal van de kaart. Adaline verzint een smoes en zegt dat zij de dochter is van de vrouw die hij gekend heeft, maar eigenlijk is Adaline het dus zelf. De vader van Ellis kan dat dus niet loslaten en probeert de echte waarheid boven water te krijgen. Ik wil het einde niet verklappen voor je, maar natuurlijk is het ‘ze leven nog lang en gelukkig’. En niet alleen dat, er gebeurt ook nog iets heel bijzonders. Het einde was echt een feelgood-momentje waardoor ik met een gerust hart naar huis ging. Eind goed, al goed.

Eindcijfer
Ik geef deze film een welverdiende 8. Het is een apart en mooi verhaal en zeker de moeite waard om een keer te kijken. De film is in het begin niet heel spannend, maar het verloop van de tijd met de daarbij behorende kleding en haarstijlen is erg leuk om te zien. En ja, Michiel Huisman is ook leuk om te zien… 😉

Heb jij Age of Adaline al gezien en wat vond je ervan?

Liefs,
Amanda

Follow

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge