Filmreview – The Longest Ride

Wauw! Wat is Scott Eastwood toch knap… zwijmel, zwijmel. Oh wacht, dit is een objectieve review! Excusez-moi 🙂 Laatst ben ik naar de bioscoop geweest voor The Longest Ride.

Drama en romantiek. Het zijn de twee beste ingrediënten voor een zoetsappige vrouwenfilm als je het mij vraagt. Ik moest deze film dan ook gewoon zien. En ja, zelfs vriendlief moest eraan geloven…

Het verhaal
The Longest Ride, gebaseerd op het boek van Nicholas Sparks (auteur van The Notebook), gaat over het liefdesverhaal van kunststudente Sophia (Britt Robertson) en rodeorijder Luke (Scott Eastwoord). De twee vallen als een blok voor elkaar, maar hun verschillende ambities en idealen botsen. Sophia krijgt een baan aangeboden bij een galerie in New York, iets waar ze al lang van droomt. Luke daarentegen, probeert zijn comeback te maken als rodeorijder. Ondanks dat de liefde er vanaf spat tijdens hun dates, staan ze uiteindelijk voor een moeilijke keuze. Gaan ze hun droom achterna, of kiezen ze voor elkaar? Iemand die hierin een belangrijke rol speelt, is Ira (Alan Alda). Ira is een man van 91 jaar met een prachtig levensverhaal. Een levensverhaal wat lijkt op dat van Luke en Sophia. Het verhaal inspireert zowel Luke als Sophia en zet hen aan het denken over hun relatie.

MindandBeauty.nl

Review
Als we aangekomen bij Pathé De Kuip in Rotterdam ben ik al helemaal enthousiast. Ik had echt zin in een flinke dosis romantiek en drama. Gewapend met een flinke portie (zoute) popcorn nemen we plaats in de heerlijke zitstoelen. Starten maar die film, ik ben er klaar voor! Ligt het aan mij of zie ik vrijwel alleen vrouwen in de zaal?

En ja hoor, zodra Scott Eastwoord in beeld verschijnt, slaken alle vrouwen een zucht. Ja dames, i’m with you, he’s hot! Anyways, om nou te zeggen dat je alleen voor Scott naar deze film moet gaan (echt wel), is natuurlijk niet helemaal objectief. Terug naar de film dus. Het begin is fijn opbouwend en alle vrouwen voelen aan hun spreekwoordelijke theewater dat het niet lang duurt of Luke en Sophia krijgen een relatie. Het verhaal speelt zich af in een mooie omgeving en de beelden zijn dan ook prachtig. Op het moment dat we helemaal in de liefdesbubbel zitten, maken we kennis met Ira. Na een geslaagde romantische avond ziet Luke op de weg naar huis een gebroken vangrail. Hij vertrouwt het niet en hij en Sophia stappen uit. Ze zien een auto in de brand staan met daarin een oudere man, Ira. Luke twijfelt geen moment en haalt de man uit de auto. Ira is nog half bij kennis en mompelt dat er nog iets op de achterbank staat. Ondanks het vuur grijpt Sophia de rieten mand op de achterbank. Later blijkt dat deze mand vol zit met brieven. Brieven die het levensverhaal bevatten van Ira en zijn overleden vrouw Ruth. We zien hoe Sophia deze brieven voorleest aan Ira en moeten dan toch al wel een traantje wegpinken. De twee verhaallijnen lopen mooi in elkaar over en sluiten goed aan. Sophia en Ruth hebben als overeenkomst dat zij beiden van kunst houden, terwijl Luke en Ira daar totaal geen verstand van hebben. Het is aandoenlijk om te zien hoeveel Ira van Ruth hield. Ruth wilde altijd al een groot gezin, maar als blijkt dat Ira na een infectie niet meer vruchtbaar is, zorgt dit voor de nodige dilemma’s. Redt dit stel het, of niet? Dezelfde vraag als waar Luke en Sophia mee worstelen. Als ze er dan uiteindelijk toch voor kiezen om uit elkaar te gaan, merk ik dat ik toch graag een ‘ze leefden nog lang en gelukkig’ wil zien. Het einde maakt het – gelukkig – meer dan goed. De tranen stromen dan ook rijkelijk, en niet alleen bij mij! Overal hoor ik zacht gesnik. Zodra de lichten aangaan, zie ik gezwollen ogen maar een tevreden glimlach op ieders gezicht. Ze krijgen toch hun ‘happily ever after’, maar het einde is zo mooi dat niemand (met uitzondering van de mannen uiteraard) het droog hield.

Eindcijfer
Een dikke 8,5! Nicholas Sparks kan er wat van! De film heeft, zoals ik al eerder zei, alle ingrediënten die een romantische vrouwenfilm nodig heeft. Maar dat niet alleen. Het is ook nog eens een mooi en goed verhaal. Vooral de ongewone combinatie van kunst en rodeorijden is leuk. Ik vind het een absolute aanrader, al zullen niet alle mannen dat met mij eens zijn 😉

Heb jij The Longest Ride al gezien en wat vond je ervan?

Liefs,
Amanda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge